درسوگ غزه (ازمعصومه ابتکار)

گاهی انسان از همنوعی با بعضی ها که نام خود را آدم می گذارند شرم می کند. گزارش اعترافات چند تن از فرماندهان نظامی آمریکا را به کنگره آن کشور می خواندم. آنها در مقابل سوالات کنگره درباره نحوه رفتار با زندانیان ابوغریب در عراق با بی شرمی از اعمال شکنجه علیه زنان و کودکان می گفتند. شکنجه هایی که گاه در مقابل همسران و پدران برای گرفتن اعتراف اعمال می شد و وقتی نمی توانستند مردان را به حرف بیاورند، توسط همجنس بازان ارتش آمریکا مورد تجاوز قرار می گرفتند. درواقع اعزام عده ای همجنس باز فقط برای گرفتن اعتراف صورت گرفته بود.

آن گزارش به علاوه اخبار جنایات بی شرمانه دیروز دیوانگان صهیونیست مرا از انسان بودنم شرمنده کرد. حتی حیف نام شیطان که بر اینان گذاشته شود. وقتی شیطان می گوید إِنّی بَریءٌ مِنْکُمْ (من از شما بیزارم- انفال، آیه 48) منظورش اعلام بیزاری از همین هاست.

آیا آنان که دم از حقوق بشر می زنند و دائم مشغول مچ گیری از این و آن هستند، جنایات اسراییل را نمی بینند؟  پس چرا مچ اسراییل را نمی گیرند و قاطعانه مورد تحریم و بایکوت قرارش نمی دهند؟

تنها طی روزهای شنبه و یک شنبه بیش از ١٠٠ تن بمب بر روی غزه و مردم   غیرنظامی ریختند، در حالی که ظرف ۶ ماه گذشته حتی یک نفر هم توسط فلسطینی ها در اسراییل کشته نشده است. این کشتار از سال ١٩۶٧ تاکنون در سرزمین های اشغالی بی سابقه بوده و خبرگزاری های بین المللی غزه را سراسر خونین توصیف کرده اند.

سکوت کسانی که قدرت عمل دارند و کاری از دستشان بر می آید بی تردید نشانه همراهی با ظالم است و هیچ توجیهی ندارد.

امسال ایام محرم به خون جوانان غزه رنگین شده است. زیارت وارث را بخوانیم که از جفا و سکوت در مقابل ظالم می گوید ...  سمعت بذلک فرضیت به ...

دوشنبه را باید همراه رهبری به سوگ مردم غزه نشست.  

/ 0 نظر / 5 بازدید