زيتون

 

رد پای عشق

رد پای عشق

هوالعشق

این" دٌردانهً عالی

                چکیده دست"علی" (ع )

                     سپرده بود، گوش و هوش به"خالق هستی".

                                     

وه که چه بی قرار می پیمود راه

                           خیره به سرمنزل بود، آن بلده راه.

آن سو را دیده و در این سو

                              گام برمفتخر زمین می گذاشت.

تشنه لب بود، امّا!

                    سیراب زعشق معشوق.

ثانیه ها  برمی شمرد تا که

               دهد همچو پدر سر را به کوی" او".

یارانش،

  همراهانش،

       هم دلانش،

              نفس بریده چشم به" حسین"(ع) داشتند و

                                         گوش به فرمان" او" بودند.

اذن الله می طلبید، 

                " این پيشوای شهادت"،

                          تا" به اسم الله" سر را به بارگاه" سّر"،

                                             پیشکش" پروردگار عالمیان "کند

و شهد جانش را نثار بهشتی کند که

                                      با چشم" دل" می دید.

نینوا ، بهشتی بود که آن " یکدانه عالم" ،

                    در آن رسالتش را سربلند امّا" بی سر"،

                                                       به آنجام می رساند.

پس

   آنچنان سبک بار وآنچنان بیتاب بال

                        آهنگ پرواز کرده به سوی" یار".

وای من!

    فرمانش آمد ز" عالم بالا" که:

" پذیرفتم پیشکشت را و به پیشم آ"

... 

آنچه باید می داد را داد

        وآنچه را باید که می بٌرد،

                  با خود همراه ساخت و

                             فرمان گرفته ز" بالا" را بر زبان جاری ساخت

                                             و ...

متولد شد دوباره در" ملکوت الهی" و

                            ردّ پای خود را چنان استوار

                                                 بر" دل" زمینیان حک کرد.

 |+| نوشته شده در  ساعت   توسط آیکا  |  428 نظر

           

 خواهرم آيكا، نگاهم كه به نوشته های شما چه پست ها ،چه كامنت وچه آنهاكه ذخيره كرده ام وآيكن شما ميافتد آيه «انما المومنون اخوه»دريادم زنده ميشود وآينه تجلی ظهورنور اين آيه می گردند و خدا هم لطف دارد كرامتش را از لرزش دست های‌ شما روی كيبورد (كه قسم بش خورده "...ومايسترون")به كامم می چشاند واز لذت خودش لبريزم می كند. خيلی افتخارمی‌كنم كه خواهری چون تودارم ، هرچی در صفحه حوادث روزنامه ها زشتی ميخونم نگاهم كه به قلم تو می‌افتد آيه30بقره: حرف خدا درذهنم تجلی می كند كه درپاسخ به اعتراض ملائكه فرمودند: «...قال انی اعلم مالاتعلمون » چطورتصوركنم كه تو مصداق اين حرف خدا نيستی!

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٦ - هاشم فردوئى